De meeste mensen voelen empathie, schuld, schaamte en andere emoties die ons helpen om onze sociale omgeving om te gaan. Maar voor mensen op het psychopathie spectrum ligt dit net wat anders. Zij ervaren geen mededogen en schuld zoals de meeste mensen dat doen. Zitten de hersenen van psychopaten heel anders in elkaar, of zijn onze hersenen standaard in staat tot kwaadaardig gedrag? Kun je leren om empathisch te worden? Hoe stelt ons brein ons in staat om kwaadaardig te zijn, of om empathie, schuld en onverschilligheid te voelen? En als je inderdaad een psychopaat bent, maakt dat je kwaadaardig?

Los van de vraag hoe het kwaad in onze hersenen werkt: weten we eigenlijk wel wat dat is, het kwaad? Wanneer is iets echt kwaadaardig, en wanneer is er sprake van onwetendheid, onmacht, onbegrepen gedrag, angst of andere verzachtende omstandigheden? Wat bedoelen we als we zeggen dat iets kwaadaardig is? En als we steeds beter gaan begrijpen hoe iemands hersenen diegene tot kwaadaardigheid kunnen drijven, kunnen we mensen dan nog wel verantwoordelijk houden voor hun kwade daden?

Meer informatie: Ons brein en het kwaad | Radboud Universiteit